De Commissie van Welstand en Monumenten

Met de overname van alle kleine pensioenfondsen door No Red Cent Investment Banking (NRCIB) is de oude dag van de Pixelburgse arbeider weer zeker gesteld. Er bestond grote vrees onder de Pixelburgse werkgevers en -nemers dat het gefragmenteerde pensioenstelsel in de regio niet bestand zou zijn tegen de woelige toekomst. De overname en unificatie van het stelsel door NCRIB, een dochteronderneming van Froufrou Investeringsbankiers, gaat daar verandering in brengen.

NCRIB speculeert succesvol met zogenaamd durfkapitaal in startende ondernemingen en verrast dagelijks de financiële markten door gewaagde investeringen te doen en vooral hoge winsten binnen te halen. Deze procedure komt de werknemer die is aangesloten bij het pensioenfonds van NCRIB natuurlijk alleen maar ten goede.
De bank investeerde onlangs miljoenen in een bedrijf dat van plan is hoogwaardig azijn te destilleren uit bedorven partijen hopjesvla. Door de ondernemers van het betreffende initiatief zijn vooralsnog alleen nog prachtige artistieke impressies van de te bouwen destillatiefabriek te zien, maar dit was voor NCRIB genoeg om 40 miljoen Pixelpond aan aandelen op te kopen.

Met de oude dag van de Pixelburger komt het zeker goed!

Het gaat al een tijd slecht met Glocker Avionics, het bedrijf van Toon Glocker. Sinds Toon is zich vanaf eind jaren '70 meer is gaan richten op zijn gezinsleven heeft een stroom aan mislukte fusies en gemankeerde directeuren (o.a. van GHZV Management Consultants en Prijswater & HuisCoopers) het bedrijf langzaam weten te reduceren tot een schaduw van de eens zo trotse luchtvaartondernemer.

De financiële misère was een reden voor Toon Glocker om orde op zaken te stellen en een deel van zijn productieloodsen te verhuren. In een van de loodsen waar eens het LRB-4 van de lopende band afrolde zijn nu de studio's van de eerste Pixelburgse televisie omroep gevestigd.

TV Pixelburg is een regionale omroep met een uitzendschema dat slechts twee programma's bevat en de rest van de zendtijd vult met een kunstig ontworpen kabelkrant. Gruif Pielefiets is naast eindredacteur, chef montagekamer, geluidsman en regisseur ook het gezicht van de omroep en de presentator van de programma's "Uit in Pixelburg" en "Pixelburg Regio Nieuws" (PRN).

Dagelijks stemmen vele huishoudens in Pixelburg af op de bulletins van het Pixelburg Regio Nieuws, dit vooral omdat de enige mediale concurrentie bestaat uit een tweetal radiozenders (Pixelburg Radio en Vrije radio '97.5 Uit ons dak'). Ronny Vermeiren en Bert Jansens zijn niet bang voor de nieuwerwetse uitvinding van de televisie, zeker omdat zij nog steeds een exclusief contract met Zanger Rico hebben.

Prijswater & HuisCoopers (PWHC) core-business behelst het aligneren en begeleiden van bedrijfskwalificaties conform hun eigen ontwikkelde en eenzijdig erkende BINN, DAKS en TINN normen. Wat deze normen nu exact behelzen is vaag, maar voor menig ondernemer is het afdoende nonchalant te kunnen pochen met een PWHC factuur op de regionale netwerkborrels. ("Oh, kijk eens wat ik nog in mijn binnenzak heb zitten..")

Tranen stonden in de ogen van Bill van der Hekken toen de Porschéé 942 turbo 3,4 Wanckelmotor, met PWHC logo op het portier, diens parkeerterrein op kwam rijden voor een eerste consult. "Nu horen we er echt bij jongens..." waren Bill's eerste woorden na deze grootse entree.

Senior Executive Officer en president, Wilco H. La der Esse, beschikt over een bedrijfswagenpark van louter Porschéé's en MenschZeuges.
"In je ideaalbeeld komt je toekomstige schoonzoon toch ook in een MenschZeuge of Porschéé voorrijden, en niet in een Blaf 500 of Wazda?"

PWHC is verwikkelt in een hevige concurrentiestrijd met GLOM adviseurs (oude rotten in het vak) en GHZV Management Consultants (jonge honden) maar Wilco is ervan overtuigd dat zijn verdien-model middels normering en standaardisatie meer succes zal hebben dan het "suggestieve broddelwerk" van de buren.

PWHC is inmiddels verantwoordelijk voor het faillissement van 17 bedrijven.

Beas Klöeuters staat aan het hoofd van een jong en dynamisch bedrijf van jonge honden die alles willen managen. Dat zegt hij althans zelf heel graag.

De werkelijkheid ligt iets anders. GHZV Management Consultants worden inderdaad ingehuurd om van alles te managen, van grote Texelse fabrieken tot kleine middenstanders in de diverse dorpskernen. Aangezien ze nergens echt verstand van hebben laten ze een spoor van vernieling achter in de Pixelburgse ondernemerswereld.

Zo adviseerde GHZV Management Consultants een keuterboertje uit Voxelveld te investeren in grote geautomatiseerde melkmachines en een kaasmakerij om zijn veestapel nog beter te exploiteren. Enkele bezoekers van de keuterboerderij, met gigantische melkfaciliteiten-aanbouw van minsten een hectare, beschreven een tafereel waarbij twee keurige GHZV managers in pak hard tegen een groepje stieren stond te schreeuwen "dat ze verdomme eens melk moesten geven."

Topmanager Beas Klöeuters wijst dergelijke, vermeende, mislukkingen resoluut van de hand: "Onze cliënt had ons vooraf moeten informeren over het feit dat zijn veestapel compleet uit stieren bestond, dan hadden wij natuurlijk nooit die keuze gemaakt." Over de grote portfolio middenstanders die onder de bezielende leiding van GHZV in een faillissement gestort zijn is Beas zeer kort: "Die mensen begrijpen onze filosofie van afstandelijke nabijheid niet, zo ontstaat er geen multidisciplinaire synergie."

Waar de naam GHZV vandaan komt weet overigens niemand. Maar het staat in ieder geval zeer gewichtig op het briefpapier.

Frikadellenfabriek 't Worstje is de doorn in het oog van sterrenchef Karel Paneer. De frikadellenfabriek is recentelijk gevestigd en de frituurworsten die hier van de lopende band afrollen zijn razend populair in Pixelburg. Zo erg zelfs dat de krokettenconsumptie in de omgeving met 20% is gedaald.

Karel Paneer heeft een tegenoffensief gelanceerd tegen de ontwikkeling die hij een grote bedreiging voor de eetcultuur noemt. Zo zouden de frikadellen van 't Worstje slecht vlees bevatten en gebruikte pleisters en verbandgaas. Sterrenchef Karel Paneer wilde niet zover gaan om te zeggen dat de medewerkers van 't Worstje hun vlees uit vuilnisbakken halen, "maar kwaliteit is het niet", aldus de kok.

Paneers aartsvijand Archibald Sjek uit Bitvoort heeft de frikadel omarmt en is razend enthousiast over dit nieuwe product. De heer Sjek: "Het is goedkoop, lekker vet en je kunt het opensnijden en vullen met uien en saus. Dan proef je er eigenlijk niks meer van! Goed nieuws mensen!"

In de zomer lijkt de frikadellenfabriek een competitie te houden met hondenbrokkenfabriek Woef om wie de ergste stank weet te verspreiden.

Voor het nieuwe hoofdkantoor van Aannemersbedrijf Van Merriënboer-Tak International moest een geheel woonblok wijken. Dit feit maakt het beige post-modernistsche monstruositeit zeer impopulair in de stad en met name in Pixelburg-Zuid.

Maar met groei komt vooruitgang, en met het inmiddels wereldwijde succes van het (ooit zo kleinschalige) aannemersbedrijf komt een monumentale berg papier en rekenwerk kijken, incluis een leger pennenlikkers welke allemaal hun intrek hebben genomen in deze kolos.

Met de komst van het nieuwe kantoor is er tevens een letterlijk hoogtepunt bereikt in de stad. Het gebouw is het hoogste van de regio, iets waar de inmiddels hoogbejaarde Adelbert Van Merriënboer trots op is.

De Rond Fruit Campus ligt aan de straat in Texloo die op verzoek van Job Stevens "Oneindige Lus 1" genoemd is. Hier innoveren de uitvinders van Rond Fruit de klok rond en bedenken de technische hoogstandjes die Job Stevens met veel verve tijdens de jaarlijkse Pixelburgse Elektronica Braderie zal presenteren.

De campus is verboden voor buitenstaanders en er wordt gezegd dat de beveiligingsmedewerkers van Rond Fruit de bevoegdheid hebben om Bil van der Hekken meteen dood te schieten, mocht deze het terrein ongevraagd willen betreden.

De producten van Rond Fruit kenmerken zich door exclusiviteit en elegantie en kent een grote schare gepassioneerde liefhebbers die tot diep in de nacht hoogoplopende debatten voeren met de gebruikers van Mikrochip. producten. Die laatste zijn grijze muizen en kantoorslaven in de ogen van Rond Fruit adepten.

Ieder jaar houdt men in Texloo de grote Pixelburg Electronica Braderie waar Technologie Goden als Erik Cullewaert, Pjotr Vladimir Denbatseki, Bil van der Hekken en Job Stevens hun nieuwste uitvindingen presenteren. De Braderie wordt jaarlijks gehouden in de tweede week van januari.

Het was op Pixelburg Electronica Braderie dat Erik Cullewaert voor het eerst zijn niet plakkende pannen presenteerde en Pjotr Vladimir Denbatseki het prototype voor de Vacuümsucker Hotpoint X-3000 toonde aan een uitzinnige menigte.
Tevens vlogen Job Stevens en Bil van der Hekken elkaar op het podium in de haren, toen Bil van der Hekken de Family Powerplay PC introduceerde. Job Stevens beschuldigde Bil van der Hekken van plagiaat en trok daarop zijn geruite overhemd kapot. Nadat Meneer Stevens tot kalmte gemaand was kon Van der Hekken zijn presentatie voortzetten.

De Braderie groeit nog ieder jaar en het zal niet meer lang duren voor het evenement gehouden moet worden in een groter gebouw. De organisatie van de Pixelburg Electronica Braderie hadden hun zinnen gezet op het nog te bouwen Curling Stadion, maar dat project komt maar niet van de grond.

Dit ultrahippe architectenbureau heeft vele grote klanten op naam staan, veelal in de grote stad. Het bureau is opgericht door wonderkind Stuur Geosijn. De ontwerpen van bureau Geosijn kenmerken zich door de high-tech principes die men toepast in zowel functie als vorm - dat wil over het algemeen in de praktijk zeggen dat er overdreven veel glas en stalen raamwerken voorkomen in de gebouwen.

Bij het bredere Pixelburgse publiek is Stuur Geosijn vooral bekend vanwege zijn pittige uitspraken gericht aan het adres van de nestor van het Pixelburgse bouwen: P.H. van Eck.

"Gebouwen van Van Eck, voor zover je het gebouwen kunt noemen, zijn het toonbeeld van de paternalistische arrogantie die de mens Van Eck ook al kenmerkt."

"De stijl van Van Eck? Is die er dan?"

"Als ik het bouwen van Van Eck zou mogen omschrijven, dan zou ik graag met gepaste schaamte willen refereren aan de Rationeel Fascistische stijl uit een bepaalde periode in onze geschiedenis."

Over Resoleur heeft Geosijn ook een stevige mening, al is onduidelijk of de jonge architect deze echt is toegedaan of de mening alleen verkondigt om Van Eck dwars te zitten:

"Resoleur, ik zou er niet willen wonen, maar als ik zou moeten kiezen tussen een gebouw van Van Eck of een bouwsel in Resoleur, dan weet ik het wel. Resoleur is tenminste eerlijk en echt."

Het verhaal gaat dat Van Eck al witheet aaloopt bij het noemen van de naam Geosijn. Ook is er de roddel dat Van Eck na het verliezen van een wedstrijd aan Stuur Geosijn lichtelijk aangeschoten bij de poorten van de legerbasis in Vector-op-Zoom op zijn knieën een soldaat gesmeekt heeft om alle gebouwen van Stuur Geosijn te bombarderen.

Vark Froufrou is de oprichter van Froufrou Investeringsbankiers, die men kan kennen van de pakkende leuzen als: "De lucht is het plafond" en "Gretigheid is geweldig".

Ook al gaat het in Pixelburg op dit moment wat minder goed, wegens de landelijke en internationale financiële depressie, met Froufrou Investeringsbankiers gaat het gek genoeg ontzettend goed. Dit geldt eigenlijk voor alle financiële bedrijven in Texloo, waaronder het zakenimperium van de heer Scholvis. Met de industrie in Texelen gaat het daarentegen zeer slecht, de recente oliecrisis heeft zijn tol geëist van de petrochemische industrie die het fameuze Texelen rijk is.

Volgens Vark Froufrou staat zijn bedrijf bekend om een ethische werkwijze: "Kijk. Wij doen gewoon wat de markt, de consumenten, van ons vragen. Die willen graag meer en veel. Daarom graaien wij, heel medemenselijk, ons een ongeluk in alle pensioenfondsen en andere sociale structuren. Maar dat is wat de markt vraagt en dat leveren wij dan, hè. Alles binnen de regels. Heel ethisch en eerlijk."

Zure Nel noemt Froufrou Investeringsbankiers een stel boeven, nadat ze haar oude sok met geld door het bedrijf had laten investeren in aandelen in een ecologisch groeiproject aan de voet van Mount St. Helens in de Verenigde Staten. Na mei 1980 waren de aandelen niet zoveel meer waard. Wel was opvallend dat Vark Froufrou een hagelnieuwe Limoën XC op de stoep had staan, met aan de achteruitkijkspiegel een sleutelhanger van een ontploffende vulkaan.