De Commissie van Welstand en Monumenten

De gegoede bejaarden van Bittekerke mogen graag een robbertje bridgen. In het clubhuis van de bridgevereniging Bitse Troef worden zenuwslopende toernooien gespeeld, waarbij de grijzende, kalende en anderszins gemankeerde spelers bijna vechten voor hun leven.

De inzet van het spel is bij Bitse Troef ook bijzonder hoog. Normaal gesproken speelt men voor kleingeld, maar de welgestelde leden van de Bittekerkse bridgevereniging vergokken op een avond ettelijke duizenden Pixelponden. Een van de oud-penningmeesters ging zelfs zo ver dat hij zijn huis als onderpand inzette tijdens een van de regionale kampioenschappen. Later bleek dat de persoon in kwestie ook nog eens gokte met de ledencontributies van de vereniging. De penningmeester is inmiddels geroyeerd en woont in een kartonnen doos.

Deze massagesalon opereert in het zogenaamde "Vieze Hoekje" van Bittekerke, maar prijst zich aan als zijnde een heus Aziatisch wellnesscenter voor hem en haar. Toch komen er vooral mannen naar dit kuuroord voor massages, kundig verricht door provocatief geklede dames die er uitzien als geisha's, maar er toch wel erg Westers uit zien onder al die make-up.

Populair zijn de arrangementen van de massagesalon. Zo kunnen klanten kiezen voor het "Sushi Wong Arrangement". Waarbij naast massage ook sushi gegeten kan worden van een naakte etalagepop (ter beschikking gesteld door Het Plastieken Paradijs).
Of wat te denken van de Tiroler Bratmassage, waarbij een roedel jodelende medewerksters getooid met blonde pruiken een integrale uitvoering brengt van De Ring des Nibelungen van Richard Wagner onder het genot van een massage op basis van Oost-Duitse principes (hard en gruizig).

Wat het bovenstaande verder met Thailand te maken heeft is iedereen een raadsel.

De onschuldige naam van deze nieuwe onderneming van Ome Ger doet niet vermoeden dat het om een ordinair bordeel gaat. Volkomen teleurgesteld in het concept van de commune in combinatie met de Vrije Liefde in de jaren '60 en '70 besloot Ome Ger het over een andere boeg te gooien. Getooid in een leren jas, ruimte hoeveelheden borsthaar en een gouden ketting noemt Ome Ger zich nu pooier en heeft als zodanig al redelijk wat personeel onder zijn hoede.

In de donderpreken van Eminentie Mikkels mag dan vaak het ideaalbeeld van de hardwerkende Pixelburgse man naar voren komen, maar gezien de omzet van Gasthuis Veul Plezier kijkt de hardwerkende Pixelburgse man maar wat graag naar schaars geklede dames achter grote etalageruiten.
Ook de ligging van de Pretzoo heeft onverwacht positieve effecten voor Ome Ger en zijn nieuwe onderneming. Terwijl hun kroost zich vergaapt aan het dierenmestwerpen en de turkooizen blauwbek flamingo's vermaakt een groot percentage brave huisvaders zich namelijk graag met de exotische flora en fauna in Gasthuis Veul Plezier...

Niemand weet op wiens naam deze onderneming staat. Het enige wat wel bekend is de handelsnaam, en dat er een buitenproportionele verzameling etalagepoppen te vinden is welke een doorgang vindt naar o.a. de etalages in Resoleur.

Het bestelprotocol is als volgt: een order schuift men dubbelgevouwen, opgesteld in blokletters, geschreven op vloeipapier, onder de schuifdeur door van het achteraf gelegen bedrijfje. (samen met een flinke som Pixelponden natuurijk) Nog de volgende dag staan de etalagepoppen, als ware deze zelf naar de locatie zijn gelopen, bij diegene voor de betreffende etalage.

Sommige orders gaan blijkbaar mis, en zo nu en dan wordt er een horde van deze verweesde, vaak deels ontkleedde, poppen gevonden op afgelegen plaatsen. De Pixelgrade heeft een onderzoek ingesteld naar deze merkwaardige zaken.

Niemand weet op wiens naam deze onderneming staat. Het enige wat wel bekend is de handelsnaam, en dat er een buitenproportionele verzameling etalagepoppen te vinden is welke een doorgang vindt naar o.a. de etalages in Resoleur.

Het bestelprotocol is als volgt: een order schuift men dubbelgevouwen, opgesteld in blokletters, geschreven op vloeipapier, onder de schuifdeur door van het achteraf gelegen bedrijfje. (samen met een flinke som Pixelponden natuurijk) Nog de volgende dag staan de etalagepoppen, als ware deze zelf naar de locatie zijn gelopen, bij diegene voor de betreffende etalage.

Sommige orders gaan blijkbaar mis, en zo nu en dan wordt er een horde van deze verweesde, vaak deels ontkleedde, poppen gevonden op afgelegen plaatsen. De Pixelgrade heeft een onderzoek ingesteld naar deze merkwaardige zaken.

Ome Ger's Paleis van de Vrije Liefde werd nooit een succes en dus probeerde de viriele heer Barrebrok het opnieuw met Parenclub Swingeling. Deze onderneming werd een groot succes, ondanks de publieke afwijzing van menig Pixelburger. Ondanks al die morele verontwaardiging staat de parkeerplaats van de parenclub ieder weekend bomvol met gezinsauto's waaruit de nodige stelletjes van middelbare leeftijd snel de anonimiteit van Parenclub Swingeling invluchten.

Deze nieuwe publiekstrekker is uiteraard een doorn in het oog van de gegoede burgerij van Bittekerke die veelal klagen over de ligging van de parenclub ten opzichte van familiepretpark De Pretzoo.

Ome Ger kan het falen van zijn Paleis van de Vrije Liefde en het daaropvolgende succes van de parenclub moeilijk verklaren. Een anonieme bezoeker van de parenclub kon echter een tipje van de sluier oplichten: "Ja. Nu, Hè. Het vooruitzicht van verplichte gemeenschap met de heer Barrebrok in dat Paleis van de Vrije Liefde deed menige libertijnse orgiedroom vervliegen. In deze parenclub heb je het tenminste lekker anoniem voor het kiezen."

Ook in Pixelburg leeft rebelse jeugd. Een aantal zonen en dochters van de Bittekerkse notabelen leeft al enige tijd in afzondering van hun ouders. Na het houden van protestmarsen, het bezetten van het gebouw van de Pixelburgse Handelsmaatschappij en een heuse "Bed-in voor gratis snoep" werd de repressieve atmosfeer in het ouderlijk huis teveel voor de Bittekerkse jongeren.

Nu leven ze in een luxueus kraakpand dat men heel gevat de Tirannosaurus (sic) genoemd heeft. De gemeente laat dit kraakpand (incluis zwembad en sauna) grotendeels met rust, aangezien de ouders van de bewuste kraakjongeren gewoon netjes de rekening betalen voor hun kroost.

Elitetandarts Jolkenik, wiens twee kinderen zelfverklaarde kraakrebellen zijn uit De Tirannosaurus:

"Rebellie is natuurlijk prachtig. Ik weet nog toen ik in 1931 zoethout stal uit de winkel uit de winkel van Hannie Tasselebas, toen kreeg ik een pak slaag van veldwachter Van Stavoren tot Balloërveld. In deze moderne tijden hebben wij als ouders echter de verantwoordelijkheid om onze kinderen in alle comfort te laten rebelleren."

Gelegen in het prachtige natuurgebied van Bittekerke vindt de Pixelburgse toerist de PretZoo. Deze hybride uitgaansgelegenheid, welke een kruising is tussen een dierentuin en een pretpark, is al sinds 1960 in volle ontwikkeling. De feestelijke opening door hoofdaannemers Adelbert van Merriënboer en Sjon Tak en een mysterieuze investeerder vond plaats bij de imposante ingang van de PretZoo.

De inwoners van de villawijk Bittekerke bestreden al geruime tijd tevergeefs de komst van deze toeristische parel die jaarlijks vele miljoenen Pixelponden moet gaan opleveren. De overwegend oudere gemeenschap in de wijk zat eerder te wachten op een reusachtig golfterrein, dan "stinkende hokken vol smerige vlooienbeesten". Sjon Tak vindt het geklaag maar onzin en wijst op het feit dat de PretZoo zich ver over het spoor bevind. De bewoners zouden meer last hebben van Ome Ger en zijn Paleis van de Vrije Liefde, dan van de turkooizen blauwbek flamingo's in het park.
Zure Nel vond de PretZoo ook stom en klaagde over mestlucht, maar dat lag in de lijn der verwachting. Na een gratis bezoek aan de PretZoo, waar ze een bobsleeritje maakte op een wombat, was ze weer dik tevreden.

De unieke attracties van de PretZoo combineren het plezier van een pretpark met de pracht van een dierentuin. De vele attracties in het park reflecteren dan ook deze insteek, enkele voorbeelden:

- Palingrijden onder leiding van een eenzame, vrijgevochten instructrice
- Dierenmest werpen
- Dierenwandeling tussen de leeuwen, slechts gehuld in lappen rauw gnoevlees
- Houten achtbaan getrokken door buffels (motoren zijn overschat en een kudde buffels maakt meer geluid en ze geven melk)
- Estafetteloop met geïrriteerde olifanten (halsbrekende capriolen, maar dan letterlijk!)
- Spetterende wildwaterattractie op een zeebeest naar keuze (de kolonie witte haaien is volgend seizoen helaas pas beschikbaar)

In de "liberale stadsontwikkeling" Bittekerke en aan de rand van het nog aan te leggen golfterrein vindt men het meest noordelijke hoogtepunt van Pixelburg: Chateau Marcant.

Hier slijten de welvarende oudjes van Pixelburg en omstreken hun laatste dagen in een entourage van Chef-koks, champagne-roombubbelbaden, kunstgebit manicuren en bingo-avonden waar men een Picasso kan winnen in plaats van het meer gebruikelijke boodschappen of borduur pakket.

Het doorsnee Pixelburgse senioren volk spreekt dan ook met ongenoegen over "de belegen kak in de toren".

Edward Jolkenik volgde zijn tandartsopleiding in de grote stad en vestigde zich direct na de bouw van Bittekerke in de wijk. Zijn tandartsenpraktijk is direct gevestigd aan het riante woonhuis van Jolkenik.

Als Elitetandarts geeft Edward alleen behandelingen aan klanten uit Bittekerke, of andere mensen met veel uit Pixelburg. Een gewone tandartscontrole mondt bij hem zonder uitzondering uit in het zetten van gouden kronen, ivoren kunstgebitten en gehele gebitstransplantaties. Boven de ingang van de praktijk van Jolkenik staat de spreuk: "Als je iets doet, doe het dan grondig", bij de uitgang: "Vergeet uw lege portemonnee niet".

De inwoners van Bittekerke zijn allen meer dan tevreden over de diensten van Elitetandarts Jolkenik. In de zomermaanden vaardigt de Pixelgarde echter vaak waarschuwingen uit tegen de verblindende schitteringen van de hagelwitte Bittekerkse gebitten in de felle zomerzon.