De Commissie van Welstand en Monumenten

Dries Jurk nam in 1931 het bedrijf van zijn vader over. De oude Jurk had een goedlopend tuindersbedrijf dat handelde in verse groente en sappig fruit. In de wijde omtrek wisten mensen de kwaliteitsvegetatie van de familie Jurk te waarderen. Vader Jurk had werkelijk groene vingers en een gave voor het telen van gezonde dingen.

Zijn zoon Dries is een heel ander verhaal. Men zegt wel dat alle planten doodgaan als Dries voorbij komt. Er is zelfs een verhaal dat een geheel veld aardbeien prompt stierf toen Dries met een emmer mest en een riek kwam kijken. Deze onfortuinlijke eigenschap heeft als gevolg dat de carrièrekeuze voor Dries meteen duidelijk was: zandboer. Op de uitgestorven, dode akkers, waar eens de heerlijkste zaken groeiden, kan men Dries zwetend zand zien scheppen dat later gebruikt wordt in de cementmolens van aannemersbedrijf Van Merriënboer-Tak.