De Commissie van Welstand en Monumenten

Sinds eind jaren '80 is dit conglomeraat van grote bierbrouwers bezig met het opkopen van allerhande kleine brouwerijen en lokale cafées. Het scenario is als volgt: vertegenwoordigers van Big Brew Unlimited (BBU) komen langs bij een willekeurige kleine brouwerij met een grote zak geld en een lijvig contract, na ondertekening van het contract blijkt de zak geld in beheer te blijven van BBU en wordt het café of de brouwerij omgedoopt tot officiële BBU franchise en volgeplakt met de herkenbare, zeer smakeloze groen-blauwe huisstijl. Voornaamste speerpunt van een BBU franchise is de agresieve verkoop van met water aangelengde alcoholistenpils dat onder diverse namen (Edelbrau, Eerlijk Abdij Vocht, Hoyberg, Gelenboom) op de markt gebracht wordt.

Normaal gesproken heeft Big Brew Unlimited weinig moeite om de diverse brouwerijen en horeca onder de duim te krijgen, daarvoor zijn de (wurg)contracten en mooie beloftes te aantrekkelijk. De horeca in Pixelburg is echter dermate koppig dat BBU een kantoorruimte heeft gekocht om de campagne die de Pixelburgers het merk BBU door de maag moet splitsen beter te kunnen coördineren. Een andere reden voor de lokale vestiging is de tevergeefse poging om de brouwlicentie en het recept voor het edele Voxelsteyner Abdij Bier op te kopen bij de monniken van de gelijknamige abdij.

Overigens heeft BBU op alle fronten weinig succes in de regio Pixelburg. Er heerst zelfs grote weerstand tegen het brouwerijconcern.
Seb de Jong van Eetcafé Halfgaar en Chees Verke van Café Het Koperen Paard sloegen de handen ineen en trokken ten strijde tegen BBU, voor hen het symbool van de smaakvervlakking in de horeca. Chees en Seb hielden een blinde proeverij van het assortiment van Big Brew en een aantal onbekende bieren uit de regio. Wat Seb en Chees vertelden er niet bij dat de onbekende bieren bestonden uit pullen brak water uit de Pixelrijn. Toch kwam het vervuilde rivierwater beter tijdens de proeverij uit de test dan de alcoholische versnaperingen van Big Brew Unlimited...

Hier woont Pamela Kraemers, presentatrice van het kookprogramma 'Doe het met Pamela'.

Het tweede bedrijfsverzamelgebouw van Jos Tebbe. De neon-groen/gele accenten staan volgens Jos voor opwaartse dynamiek en innovatie. In combinatie met wit natuursteen ontstaat er een zakelijk, archaïsch en klassiek geheel met een expressief randje.

De smaakvolle entree is van reflecterend en zonwerend glas om de buitenstaander een spiegel voor te houden alvorens hij of zij het pand betreedt: zit mijn haar nog goed?

Vastgoed magnaat Jos Tebbe zag in Texelen nieuwe kansen; de productie verdween naar het verre oosten maar diezelfde bedrijven besloten alle R&D faciliteiten, in verband met de aanwezigheid van de universiteit, juist uit te breiden.

Veel van de oude fabrieken gaan tegen de vlakte en wat overblijft zijn volgens Jos gouden vastgoed kansen. Voor een "prikkie" koopt Tebbe de oude percelen op om er een op de dienstensector geijkt object terug te bouwen.

Het Tebbe Trade Center is een bedrijf verzamelgebouw waar men units kan huren variërend van minimaal 50 tot maximaal 300 vierkante meter. De units hebben een hoog afwerk niveau: vaste telefoonlijnen, airco, kabelgoten, roomwit stukwerk, brandvertragende tapijttegels, systeemplafonds en gekoelde, vuurvaste ruimtes voor de nodige supercomputers.

Er is momenteel zo veel vraag naar bedrijfsruimte dat Jos vastbesloten is zijn vastgoed imperium uit te breiden. Bitsel is volgens Jos een soort walhalla. "Zodra de gemeente de bestemmingsplannen en vergunningen voor die regio rond heeft ga ik bouwen. Ik heb alvast een kleine tweehonderdvijftig hectare gekocht voor de belachelijk lage prijs van 65 Pixelpond per vierkante meter."

Met de almaar toenemende vergrijzing rees ook de vraag naar zorg-woningen. Hier kunnen de hoogbejaarden Pixelburgers genieten van de (zeer) oude dag in combinatie met persoonlijke hulp.

Zo is er een tafeltje-dek-je service en een apotheek aan huis. Verder wordt er door een groep toegewijde vrijwilligers allerhande gezellige activiteiten georganiseerd zoals een dinsdagavond bingo, een cursus boetseren met Betsy van Jeneveren (welke inmiddels zelf ook bewoner is van het complex) en computerlessen door Bill van der Hekken waarbij alle computers worden gesponsord door Mikrochip. computers in het kader van "Ook voor tante Kee, een PC".

De ligging van de flat zo dicht bij het PMC is geen toeval, een ongeluk zit immers in een klein hoekje en de kunstheupen liggen inmiddels op voorraad in het Pixelburg Medisch Centrum.

Dit nieuwe overheidsorgaan is ontstaan dankzij de grote sprongen die de laatste jaren gemaakt zijn in de computertechniek. De ambtenaren van de Topografische Dienst Pixelburg maken gebruik van de nieuwste technologie om aannemers, planologen, de Pixelburgse gemeenteraad of anderszins geïnteresseerde partijen te voorzien van hoogwaardig kaartmateriaal van Pixelburg.

Dag en nacht staan de computers van de Topografische Dienst Pixelburg te zwoegen op de kaarten die, dankzij een vernuftig verbond met Job Stevens en zijn Rond Fruit imperium en Dr. Frentzen, een historisch-geografisch overzicht van de stad en omstreken behelzen.

Bij de oprichting van de Topografische Dienst zijn de twee grootste computerbedrijven van Pixelburg, Mikrochip. en Rond Fruit, gevraagd om een scherpe offerte te leveren voor de kaartgeneratoren. Bil van der Hekken wees het verzoek van de hand, aangezien hij van mening is dat "zijn computers te goed zijn voor het generen van een paar kaartjes".
Critici beweren echter dat de computers van Mikrochip. niet eens in staat zijn om een simpele foto te tonen, dit zou iets te maken hebben met het feit dat Bil 640KB geheugen wel genoeg vond voor een PC, punt.

In het kader van het revitalisering project Texelen heeft architect Richard de Meir als experiment appartementsconcept De Zalmparade ontworpen. Er gaat nu gekeken worden of het mogelijk is woningen van dit afwerkingsniveau meer modulair en dus rendabel te maken.

De Pixelrijn is een prachtig afvoerkanaal voor allerhande afval, dat bewees Sjon Tak al door er tonnen bouwafval in te storten. Deze illegale afvallozingen vonden in het geniep 's nachts plaats en de boetes van maar liefst 20 Pixelpond waren niet mals.

De Afvallozer, een initiatief van diezelfde Sjon Tak, tracht het probleem van de illegaliteit op te lossen door een hypermoderne afvalverzamelingsprocedure aan te bieden aan de ondernemers van Pixelburg. Ondernemers brengen hun afval (ruwe olie, bouwmateriaal, verrijkt uranium, etc.) naar De Afvallozer en het bedrijf zuivert op hun beurt al het afval en geeft het schoon terug aan de natuur via een grote pijplijn die uitkomt in de Pixelrijn.

De industrie van Pixelburg jubelt uiteraard over deze nieuwe afvalverwerker, maar een aantal milieuactivisten in Pixelburg hebben hun bedenkingen bij de methodes van De Afvallozer en vinden dat het meer lijkt "op het veranderen van lood in goud" of "het brouwen van verjongingsdrankjes". De activisten wijzen op de groenige schuimvorming rondom de mond van de pijplijn, de overmatige hoeveelheid dode vissen en de grote schare gemuteerde vogels die soms uit de lucht vallen.
Volgens de milieuactivisten bestaat de hypermoderne verwerkingsmethode van De Afvallozer uit niet meer dan een grote trechter waar men het afgeleverde afval direct in stort, het ongezuiverde afval wordt daarna meteen de Pixelrijn ingepompt.

Hier bevindt zich de fabriek van Betto Polman, Polman Hardhout Plaatmateriaal.

Blauwe Pakken Rotzooi BV maakt eigenlijk niet meer dan blauwe verpakkingen. Dat lijkt zinloos, maar de blauwe pakken van Blauwe Pakken Rotzooi BV vormen een onmisbare leergereedschap binnen het Pixelburgse school curriculum.

Docent Scheikunde docent Polleke Zwachtel zweert bij de blauwe pakken van Blauwe Pakken Rotzooi BV om volumes en oppervlakte berekeningen uit te leggen aan zijn leerlingen.

Toon Glocker weet op de Polytechnische Hogeschool aan de hand van het stapelen van blauwe pakken feilloos de principes van de Hogere Aërodynamica uit te leggen aan de leergierige pupillen.

Op de universiteit van Pixelburg staan de blauwe pakken van Blauwe Pakken Rotzooi binnen de opleiding psychologie voor het "onbewuste verlangen van het superego" en binnen de vakgroep wijsbegeerte tracht men al enkele jaren te bewijzen dat Plato zijn demiurgische concept van Universalia binnen het discours van de dialectische anamnese en sofistische Ideeënleer.

Het concept van de "blauwe pakken" zou oorspronkelijk ontsproten zijn aan het brein van Drs. Ir. Ing. Leo de Jongh, de directeur van het gelijknamige college. Tijdens een van zijn inspirerende colleges werd het idee van zogenaamde "blauwe pakken rotzooi" geboren, die overigens ook net zo makkelijk vervangen kunnen worden voor "rode pakken". Het leermiddel bleek een hit binnen de Pixelburgse pedagogiek.

Onmisbaar zijn ze dus die blauwe pakken van Blauwe Pakken Rotzooi BV.