De Commissie van Welstand en Monumenten

Hier woont Pieter Boersma, fervent internetlezer.

Bitvoort staat in de regio bekend als "ut dworp woar alles blienkt" en goudsmederij Dûn blienkende kul komt gretig tegemoet in de compulsieve drang van de Bitvoorders alles te vergulden.

Zo heeft de goudsmederij het druk met het vergulden van kinderfietsen na een eerste communie, of het voorzien van complete "waarft" afrasteringen met kostbaar bladgoud. Niets gaat te ver. Waarom niet de V8 van uw MenschZeuge Paganica laten badderen in een zweem van goud? Alles wat verguld kan worden, moet verguld worden.

De verschillende pay-offs van deze goudsmederij, "Goud wordt nooit oud" en "Een eiersnijder is voor even edoch zijn gouden jasje voor het leven" zijn creaties van Reclame atelier Weidegras-Clauwer en duiden op de waardevaste investering die het vergulden biedt.

Het immer alles willen vergulden is een kwestie van smaak. Of misschien toch een kwestie van slim boekhouden? Het bezit van bijvoorbeeld keukengerei en overig utilitair materiaal (tosti-apparaten, nagelscharen, lampfittingen, paperclips, nietjes etc.) wordt niet als vermogen gerekend en menig Bitvoorder heeft zijn spaargeld gestoken in het vergulden van zijn volledige keukeninboedel, tuinpergola en verzameling porseleinen clowntjes waardoor de fiscus en uitkeringsinstanties aan het kortste eind trekken.

In dit winkelcentrum, naast Audiozaak Hiefie, baat Cas Kluwers zijn videotheek uit.

Hier woont Frans Oosterveer, medewerker van Audiozaak Hiefie in Bitvoort.

De Bitvoorter en zijn auto zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Men mag graag rijden in auto's van het bekende Duitse merk MenschZeuge, vooral de MZ Paganica met geblindeerde achterruiten is een groot succes onder de Bitvoortse jeugd.

Naast auto's houden Bitvoorters ook van muziek en dan vooral de klanken van Duo Dweest en De Fluit. Voor audiofielen met een auto is er nu de audiospeciaalzaak Hiefie. Deze winkel heeft het inbouwen van gigantische geluidsinstallaties in auto's als voornaamste specialiteit en kent een gestage stroom klanten die zich gretig het laatste snufje op audiogebied laten aansmeren. Met totaalpakketten als "Decibelpomper X4000" en "Audio Apocalypse Z" tovert u een geblindeerde MenschZeuge in een mum van tijd om tot een resonerend discomonster op wielen.

De Pixelgarde is minder blij met deze audiovernieuwingen uit Bitvoort. Zo zouden de stampende discobeats van de auto's scheuren veroorzaken in het asfalt en heeft men menige MZ Paganica moeten wegslepen uit de spoortunnel in Bitsel. De motor van de MenschZeuge Paganica is namelijk geschikt om 1200 kilo aan audio aparatuur in de kofferbak te vervoeren.

Aan die bovenstaande onvolkomenheden wordt nog druk gewerkt door Audiospeciaalzaak Hiefie.

Groot was de verwondering toen Karel Paneer een vestiging zei te gaan openen van een van zijn restaurants in Bitvoort; van oudsher de comfortabele uitvalsbasis van zijn grote rivaal Archibald Sjek. Velen dachten dat Paneer zich zou gaan richten op het wegrestaurantconcept waarmee Sjek op dit moment grote successen. Sterrenchef Paneer opende echter geen luxueuze variant van de Toekan, maar een geheel nieuwe vorm van horeca.

Het Ruzierestaurant is opgericht naar aanleiding van de groeiende hoeveelheid ruzies en negativiteit die Paneer naar eigen zeggen ervoer in zijn befaamde Croquetterie Maison du Ragoût. Deze slechte atmosfeer verpestte de anders zo culinaire ervaring in het restaurant danig en daarom besloot Paneer tot het openen van het Ruzierestaurant.

Hier verpozen nu dagelijks vele gasten die in het midden van het diner plotseling glazen wijn in elkanders gezicht gooien, met runderstoof naar elkaar smijten of in huilen uitbarsten boven een dampend bord gegratineerde aardappelkroketjes. Hoeveel huwelijken en relaties er inmiddels op de klippen gelopen zijn weet de hoofdkelner van het restaurant eigenlijk ook niet meer.
Om de sfeer te verhogen is het menu aangepast aan de wensen van de ruziënde klant. Zo is er het Rauw-op-je-dak menu dat uitstekend samengaat met het opbiechten van overspel. Of wat te denken van het smaakvolle ensemble van lauwwarme, zachte bereidingen ("Boterzacht op het hoofd"). Er is niets zo prettig als een lauwwarme zwezerik naar uw hoofd gesmeten krijgen door uw toekomstige ex.

De Bitvoortse gemeenschap is echter niet te spreken over het Ruzierestaurant. Regelmatig bevinden er zich lallende gasten in de keurig bestraatte voortuintjes van de Bitvoortse woonwijk waar het restaurant gelegen is. Verder ziet men de opening van dit "restaurant voor asocialen" als wraak van Karel Paneer op Archibald Sjek, voor zijn recente horeca succes.

Het specialisme van Reisbureau Manita zijn verre reizen naar warme oorden. De Bitvoorters mogen in de winter graag onder het blauwe licht van de zonnehemel liggen, maar in de zomer graven ze lustig kuilen aan de Spaanse costa, onderwijl tevreden knagend aan zo'n heerlijke Spaanse frikadel of berenklauw.

De reclameleus van Reisbureau Manita is "Wat moet ik nu nog hier?" die regelmatig gescandeerd wordt door de eigenaresse van het bureau, geheel toevallig ook Manita genaamd. Populair zijn de vakanties naar "een warm land", "de blauwe zee" en "het witte strand". Gezien de ontwikkelingen op het gebied van ruimtevaart wil Reisbureau Manita ook de eerste zijn die ruimtereizen aanbiedt, daarvoor is het "Breng me weg van deze wereld" pakket in het leven geroepen. Vooralsnog loopt het geen storm.

Velen beweren dat Archibald Sjek nogal verzot is op Manita en dat ze samen zelfs op vakantie zijn geweest naar "de blauwe zee". Of de liefde ook wederzijds is laat zich raden, maar als we Manita mogen geloven zit het wel goed: "Archibald zat met zijn gitaar onder een boom, met zijn donkere haar en blauwe ogen. Ik vond zijn muziek zo fijn en hij lachte tegen mij en knipte met zijn ogen. Hij bracht me helemaal in mijn sas. Ik wist gelijk: ik kan het nu weer aan, laat de mensen maar praten."

Hier woont Frank Hilles, fotoredacteur bij het Voortschrijdend Inzicht, in een huis bekostigd door fotoreportages in Polygoonsterloo.

Carolus Borstlap is een relatief nieuwe inwoner van Bitvoort en had grote problemen om te aarden in de hechte Bitvoortse gemeenschap. Wie van buiten komt in Bitvoort is al snel verdacht en als eerlijke middenstander had Borstlap het aanvankelijk extra moeilijk met zijn bedrijf.

De Bitvoorters moesten niets weten van de diensten van het loodgietersbedrijf dat de waarden van goede kwaliteit tegen een eerlijke prijs ook daadwerkelijk waarmaakte. Binnen een mum van tijd stampte Borstlap diverse badkamers uit de grond tegen een fractie van de prijs die de vele Bitvoortse klussenbedrijven in het zwarte belastingsegment meestal voorrekenen. Lekkages bleven bij Borstlap ook opgelost en zijn klanten waren tevreden.

De praktijk van Borstlap was de Bitvoorters dan ook een doorn in het oog en menig pak hopjesvla werd naar de bestelbus van het loodgietersbedrijf gesmeten. Na een goed gesprek met de middenstandsvereniging van Bitvoort heeft Carolus Borstlap zijn leven gebeterd en levert zijn loodgietersbedrijf gewoon het middelmatige prulwerk wat men verwacht van de Bitvoortse vaklieden. Priscilla van "Priscilla's Haarwerken" en penningmeester van de middenstandsvereniging legde het als volgt uit: "Mensen verwachten van ons een bepaald niveau van kwaliteit en service. Vriend Carolus brak met de aloude Bitvoortse tradities en dat schept een scheef verwachtingspatroon. Maar nu Dhr. Borstlap gewoon half werk aflevert op Bitvoortse wijze en straks mijn boekhouder krijgt moet het allemaal wel goedkomen!"

Hier woont Joachim Barnard, de enige Griendwerker die nog overblijft in het wijde Pixelburg.