De Commissie van Welstand en Monumenten

Een van de kleinste der smoorslenken maar zonder meer een der beruchtste. Vanaf 1863 werd hier onder leiding van Janshonck Verstruyk verwoed turf gestoken wat ertoe leidde dat het grondwater op een gegeven moment de turfput deed overstromen. Er ontstond in de loop van enkele jaren een ondoordringbaar ven: Ut Duvelsstèrtje.

Met enige regelmaat worden hier door achteloze dagjesmensen menselijke resten gevonden. Onderzoek aan de Universiteit Pixelburg heeft uitgewezen dat het hier om turfstekers gaat die naar oud gebruik "op locatie" werden begraven. Pas met de komst van het plaggenstekersplaatsje in 1866 werd deze turfstekers-traditie gestaakt.

De incidentele vondst van een dijbeen of schedel doet menig mens vermoeden dat deze plaats bezeten en vervloekt is. Er gaan dan ook de wildste verhalen dat bij nachtelijke mist de bosduvel hier op zoek gaat naar de verloren en vergeten zielen van turfstekers die zich ooit krom werkten voor Janshonck.

De gemeente Pixelburg en Bosbeheer willen ut Duvelsstèrtje de officiële status van rustplaats geven om meer onbedoelde "grafschennis" door toeristen te voorkomen.