De Commissie van Welstand en Monumenten

Claartje Jossens wist na het afronden van haar deeltijdstudie, synoptische pedagogiek en tijdmanagement, niet goed wat ze nu precies wilde met haar verdere carrière. Het hoofd zat vol creativiteit en andere organische energiestromen welke, op een februariochtend, in een synergetisch orgasme van alwetendheid botsten en Claartje een haast goddelijke openbaring gunde.

Het was alsof de winden van het lot Claartje, op haar roze bakfiets, begeleidden op haar weg naar het handelscentrum in Pixelburg centrum (in werkelijkheid stond er gewoon een straffe zuidwester).

Nu is Claartje "spiritual strategic designer and synoptic HR manager" en begeleidt ze bedrijven bij het najagen van hun strategische doelen d.m.v. "gevoelscreativiteit" (kortweg: CreaFeelForYou). Want binnen het cijfermatige van een bedrijfsvoering moet juist het innerlijke, menselijke en warme de beslissende factor zijn.

Zo zijn uren-staten en koffieautomaten taboe. In plaats daarvan moeten werknemers minimaal 21 uur per week besteden aan creatieve zelfontplooiing (CreaFeelJustForYou) en staat er een geit om te melken (BioGoatForYou).

Opvallend genoeg zijn er legio dienstverlenende bedrijven die de producten van Claartje als zoete koek slikken. Daarbij moeten we wel vermelden dat 97% van deze b.v.'s op naam staan van haar steenrijke man, Deodat Van Oorsprong ter Beek. Maar of dat nou echt iets te maken heeft met het succes van C(laartje)atch22GraffixCreations4youByMe and synoptic HR solutions? Nee joh...

In deze immense villa woont Jos Tebbe, entrepreneur en politicus.

In dit huis in Pixelburg Zuidervaart woont Christa Raes, professioneel model in dienst bij Mikrochip Computers.

Deze naam prijkt veelbelovend op de pui van een der vinex huizen in een uitwas van Pixelburg Zuidervaart. Het doet de argeloze passant geloven dat het hier om de zoveelste protestbeweging gaat welke zich afzet tegen de consumptiemaatschappij. Niets is minder waar...

Hier heeft mijnheer Bastor Korhoen namelijk een surrogaat samenleving gecreëerd, schaal 1:125... Iedere zaterdagochtend begint Bastor zijn tocht naar Plakvlees Modelspoorbanen te Texloo om aldaar in de showroom nieuwe miniatuur mensen, huizen, winkels en allerhande vervoersmiddelen ter decoratie van diens maatschappij op schaal te kopen.

Het huis is tot de nok toe gevuld met kleine dorpen en stations met als hoogtepunt een uitgebreid skigebied op zolder. Slechts de meest utilitaire dingen, zoals het toilet, zijn logischerwijs op werkelijke schaal, verder wilt Korhoen de beleving "Zo puur mogelijk houden".

Eenmaal per jaar vertrekt Bastor Korhoen met zijn eigen dienstwagen (een Limoën DS, schaal 1:125) naar camping 't Smoorgat. Met zijn tent in een rugzak en degelijke kniebeschermers voor de lange tocht kruipt Korhoen, zijn mini Limoën voortduwend, door de straten van de regio.

Zijn buren, fervent verzamelaars van porseleinen clowntjes, biggetjes en alle servetten + bierviltjes welke door de uitbater worden verstrekt bij optredens van zanger Rico, verklaren hem voor gek.

Het huis van Gerards van Delft in Polygoonsterloo is een exacte replica van de villa in agrarische stijl van zijn goede vriend en voorbeeld Adelbert van Merriënboer aan de rand van Pixelburg Centrum. Gerards van Delft is de rechterhand van Balthazar Scholvis.

Van Delft is niet vaak thuis, maar zijn villa is van alle gemakken voorzien. Tevens bevat het interieur talloze accessoires die Van Delft ontvangt van dankbare zakencontacten in het buitenland. Zo is er een opgezette mammoet van Oliesjeik El-Hassasan als dank voor het introduceren van het Familiekrediet in zijn oliestaat Hassasanistan en diverse meubelen vervaardigt van pandabeeroren; een geschenk van Van Delfts Aziatische contacten die nu de zegeningen van Scholvis Groeileningen kennen.

Op een dag had Drodogera van Slaverijger een openbaring toen ze de gestalte van Jezus Christus ontwaarde op een speklap, alsof dat nog niet genoeg was had de Here Jezus ook nog eens Pixelpondtekens in zijn ogen. Ook na het bakken van het bewuste stuk varkensvlees bleef de beeltenis van de Messias nog steeds zichtbaar. Voor Mevrouw Van Slaverijger een teken dat er meer tussen hemel en aarde moet zijn, daarnaast heeft ze niets beter te doen, omdat ze veel te veel geld heeft.

Na de speklapopenbaring besloot Drodogera haar, voor Polygoonsterloose begrippen, bescheiden onderkomen te transformeren tot een plaats van religieuze verering. Haar tempel, die nu luistert naar de naam "Kerk van het Grote Geld", draagt de volgende kernwaarden uit:

- Mensen zijn alleen wat waard als ze geld hebben;
- Belastingen zijn belachelijk en dienen alleen geheven te worden voor inkomens onder de 1 miljoen Pixelpond;
- �?én Limoën op de oprit is een teken van verpaupering, een ware gelovige heeft er altijd twee en dan minstens gelimiteerde of speciaal vervaardigde edities;
- Het grootkapitaal heeft altijd gelijk;
- De paupers dienen netjes het hoofd te buigen als de gegoede burgerij wenst te passeren;
- De sociaal zwakkeren hebben dat aan henzelf te danken en moeten niet zeuren;

Verder maakt Drodogera van Slaverijger zich hard voor het terugbrengen van de kerk in oude staat; als gebedshuis en niet als galerie. Mocht de burgerij van Polygoonsterloo niet instemmen met de religieuze herbestemming van de kerk, dan heeft Mevrouw Van Slaverijger nog ideeën over de permanente tentoonstelling van speciale, goddelijke speklappen in het cultureel centrum.

In de CD Speciaalzaak verkoopt men CDs, een product waar nog helemaal niemand mee bekend is. De winkel in Polygoonsterloo is een initiatief van pionier Womuwingt Fedapharius van Knollenstein, inwoner van Polygoonsterloo, die miljonair werd met de verkoop van radio- en televisietoestellen, de productie van atoombommen en de Personal Computer.

Zijn nieuwste project betreft de introductie van de zogenaamde Compact Disc in Pixelburg, die in 1979 in de Grote Stad met veel poeha werd geïntroduceerd. Volgens de uitvinders zou de CD met gemak de speelduur van twee langspeelplaten of cassettebandjes kunnen overtreffen.

Balthazar Scholvis, die al eerder kritiek had op Womuwingt en hem een "beleggingscowboy" noemde, is ook niet te spreken over deze nieuwe investering: "Gebakken lucht, dat is wat die man verkoopt. Hoe kun je nu meer muziek kwijt op een kleiner schijfje? Dat slaat dus nergens op. Grotere langspeelplaten, dat moeten ze gaan maken, daar heb je echt wat aan. Die Van Knollenstein zou eens echte producten moeten gaan kopen in plaats van met deze windhandel mensen op te lichten. Ik zou daarom ook van deze gelegenheid gebruik willen maken en Het Familiekrediet van Scholvis Investments willen noemen, onlangs uitgeroepen tot Financieel Product van het Jaar, door Handelsmaatschappij Pixelburg en de Pixelburgsche Bank. Dan weet u dat het goed zit!"

Ronny Vermeiren en Bert Janssens van Radio 97.5 Uit ons Dak weten nog niet wat ze moeten vinden van de Compact Disc: "Wij zweren eigenlijk nog altijd bij de 45-toeren plaat, dat heeft echt een onberispelijke geluidskwaliteit. Al die nieuwerwetse onzin. Die SjeeDee's of hoe ze ook heten zijn ook nog eens van zilver, weten ze niet hoe duur dat is om te maken?"

Vooralsnog draait De CD Speciaalzaak nog verlies, aangezien nog niemand een afspeelapparaat heeft voor de wonderlijke zilveren schijfjes. Maar Meneer Fedapharius van Knollenstein heeft er goede hoop op dat dit snel gaat veranderen.

Dit glorieuze stukje ingenieursvernuft vormt de verbinding over de Pixelrijn en is een onmisbare schakel in het R21 tracé.

Aannemersbedrijf Van Merriënboer-Tak takelde de brug over het moerasland van Polygoonsterloo en gebruikte de nieuwste technieken bij het plaatsen van de majestueuze tuibrug. De smaakvol vormgegeven meer dan 100 meter hoge pylonen verbinden dikke staalkabels met de 600 meter lange brugdelen van de nieuwe rijksweg.

Inmiddels druppelen er wel klachten van automobilisten op de rijksweg binnen over de wijze waarop de brug schommelt bij harde wind. Daarom wordt "De Kwukkelbrug" in de volksmond al verhaspelt tot "De Kwakkelbrug" Adelbert van Merriënboer doet de verhalen af als onzin: "De brug is gewoon stabiel. Die kabels zijn ontzettend dik, net alsof de wind daar invloed op heeft. Zeikerds zijn het, als ik zo vrij mag zijn."

De naam van de brug komt van Sint Elisabetta Rotundo van Kwukkelen, de in 1352 geboren werd en in de 19de eeuw door het Vaticaan heilig werd verklaard.

Vérònîqué Kolkengaard komt oorspronkelijk uit Resoleur, daar heette ze nog gewoon Veroniek Kolk. Na het winnen van een fortuin in de Pixelburgse Posterijloterij heeft ze zich gevestigd in een rustieke woning aan de Pixelrijn in Polygoonsterloo.

Ondanks haar rijkdom staat Vérònîqué Kolkengaard dagelijks grote angsten uit in haar huis. Ze is namelijk bang dat de Pixelrijn ieder moment buiten haar oevers kan treden. Reden om dit aan te nemen is er volgens Peerke Timozeef niet, aangezien er voor de komende twintig jaar geen heftige weertypen in de sterren geschreven staan.

Dit neemt niet weg dat Vérònîqué Kolkengaard uitermate bang is en allerlei voorzorgsmaatregelen heeft genomen tegen het wassende water, dat vooralsnog slechts lustig kabbelt. Het begon met een paar zandzakken, maar al snel kwam de Resoleurse inborst in Mevrouw Kolkengaard naar boven en werd de fundering stevig en robuust gemaakt met vele liters beton. Dit leverde nog maar weinig rust op bij Vérònîqué en dat leidde tot het plaatsen van de gehele woning op palen, een karwei voor Aannemersbedrijf Van Merriënboer-Tak. Nog steeds sliep mevrouw niet rustig en het ziet er naar uit dat het dichtmetselen van alle ramen en deuren in het huis, waar het aannemersbedrijf nu mee bezig is, ook geen rust zal brengen in het leven van Mevrouw Kolkengaard. Van verhuizen wil ze niets weten, want dit is volgens Vérònîqué Kolkengaard komt oorspronkelijk uit Resoleur, daar heette ze nog gewoon Veroniek Kolk. Na het winnen van een fortuin in de Pixelburgse Posterijloterij heeft ze zich gevestigd in een rustieke woning aan de Pixelrijn in Polygoonsterloo.

Ondanks haar rijkdom staat Vérònîqué Kolkengaard dagelijks grote angsten uit in haar huis. Ze is namelijk bang dat de Pixelrijn ieder moment buiten haar oevers kan treden. Reden om dit aan te nemen is er volgens Peerke Timozeef niet, aangezien er voor de komende twintig jaar geen heftige weertypen in de sterren geschreven staan.

Dit neemt niet weg dat Vérònîqué Kolkengaard uitermate bang is en allerlei voorzorgsmaatregelen heeft genomen tegen het wassende water, dat vooralsnog slechts lustig kabbelt. Het begon met een paar zandzakken, maar al snel kwam de Resoleurse inborst in Mevrouw Kolkengaard naar boven en werd de fundering stevig en robuust gemaakt met vele liters beton. Dit leverde nog maar weinig rust op bij Vérònîqué en dat leidde tot het plaatsen van de gehele woning op palen, een karwei voor Aannemersbedrijf Van Merriënboer-Tak. Nog steeds sliep mevrouw niet rustig en het ziet er naar uit dat het dichtmetselen van alle ramen en deuren in het huis, waar het aannemersbedrijf nu mee bezig is, ook geen rust zal brengen in het leven van Mevrouw Kolkengaard. Van verhuizen wil ze niets weten, want dit is volgens Vérònîqué Kolkengaard de enige plek in Pixelburg waarbij de huis niet in de grond dreigen te zakken, een andere angst uit haar brede repertoire van irrationele angsten.

Wegrestaurant Toekan Polygoonsterloo borduurt verder op de succesformule die Archibald Sjek in 1962 in Bitvoort begon. Dit wegrestaurant gaat de automobilisten op de gloednieuwe snelweg voorzien van hoogwaardig voedsel zoals men dat gewend is in Restaurant Toekan.

Waarom Archibald Sjek dit restaurant begonnen is in Polygoonsterlo en niet op een andere locatie heeft waarschijnlijk te maken met de grondprijs die door de aanhoudende schermutselingen tussen het Excuushuis en het Jubelhuis alsmaar lager wordt. Archibald Sjek verdeeld zijn tijd tussen zijn snackloket, de Bitvoortse vestiging van Restaurant Toekan en het nieuwe wegrestaurant en zit vol met plannen voor de toekomst. De Toekan formule moet namelijk Pixelburg en omstreken gaan veroveren, tevens heeft hij een vernieuwend appelmoesconcept waar nog zeer geheimzinnig over gedaan wordt. Wegens de grote toestroom van bezoekers zijn er plannen om een parkeergarage te realiseren bij het restaurant, maar de constructietekeningen moeten nog door de gemeenteraad worden geloodst. Iets waar Archibald Sjek alle vertrouwen in heeft.

Het nieuwe wegrestaurant kent een grote schare trouwe bezoekers, opvallend genoeg veelal Bitvoorters, die Sjek trouw blijven steunen. De inwoners van Polygoonsterloo hebben geen goed woord over voor de keuken van het Wegrestaurant Toekan, "weinig verfijnd" en "gore troep" lijken tot op heden de meest positieve commentaren van de gegoede burgerij. Wel is Balthazar Scholvis vastgelegd door het roddelblad "Het Voortschrijdend Inzicht", zij fotografeerden hem toen hij een varkenshaasje met champignonroomsaus verorberde. Op de vernietigende recensie van culinair journalist Gijslij Broodmaars wordt nog gewacht.