De Commissie van Welstand en Monumenten

Scriptdrecht is zonder twijfel een van de meest charmante dorpjes welke in Pixelburg en omstreken te vinden is. Een rustige kern waar in zekere zin het leven nog is zoals het was in de vroege jaren vijftig.

Fruitteler Jos Perenboom zag ook de populariteit van Scriptdrecht onder de dagjesmensen toenemen en besloot hierin mee te gaan. Hij doekte zijn inmiddels minder rendabel geworden fruitgaard deels op en begon een mini camping welke evenals camping 't Smoorgat het boerenbuitenleven biedt.

Tevens is het mogelijk een blokhutje te huren om ook zonder het gedoe van een caravan of tent te kunnen genieten van deze buiten-beleving en het mooie dorpje Scriptdrecht.

Scriptdrecht is het aller saaiste dorp onder de aller saaiste dorpen wereldwijd. Toch werd het slaperige dorp opgeschrikt door een brute moord in een van de smaakvolle VINEX woningen ten noord-westen van het suffe dorpscentrum.

De Familie de Vries vormde in vele opzichten een normaal gezin. Pas getrouwd, net een nieuw huis en een keurig aangeharkt tuintje. Toch werden Jan en Astrid de Vries op een kwade decemberochtend dood aangetroffen in de echtelijke sponde. Naast het bed zat Gert Jansen met een groot, bebloed vleesmes.

Gert Jansen bekende onmiddellijk schuld en verklaarde voor het idyllische huwelijk van Jan en Astrid een stomende seksrelatie te hebben gehad met Astrid. Toen zij echter koos voor de charmes van Jan bleef Gert jaloers en verbolgen achter. Toen hij daarop ook nog eens ontslagen werd als registeraccountant bij Scholvis Investments was voor Gert de maat vol. Hij verwijderde een groot vleesmes uit zijn Vraatzeel keuken en toog naar de woning van Jan en Astrid, even verderop. Hij bracht Jan en Astrid met verscheidene messteken om het leven.

Bewoners van Scriptdrecht reageerden geschokt, Gert Jansen was altijd een rustige modelburger geweest, geheel in lijn met de volksaard van Scriptdrecht.

Hier woont Dorothea Coninx, omringd door haar vreemde verzameling voorwerpen, gevonden in het oosten van Scriptdrecht.

In deze winkel heeft Jeanne Matthijsen haar dorgisterij opgericht in 1928. Jeanne heeft slechts weinig bezoekers, maar dat deert haar niet om de beste en nieuwste producten in huis te halen.

Mijnheer Haptoflef werd in de Tweede Wereldoorlog rijk door de smokkel van boter. De bottersmokkel vond plaats op de heidevelden van Voxelsteyn en was een doorn in het oog van de Duitsers die boter gebruikten om hun wapens te smeren nadat verzetsheld Jean Van Welkenhuyzen alle smeerolie had gestolen van de Duitse legerpost in Pixelburg.

Wannamarius had een melkveebedrijf ten tijde van de oorlog en produceerde grote hoeveelheden boter die onder de neus van de Duitsers gesmokkeld werden naar de verschillende dorpskernen van Pixelburg.

Na de oorlog namen de zonen van meneer Haptoflef het boerenbedrijf over en moderniseerden ongeveer alles. De productie van roomboter werd gestaakt en er werd alleen nog maar geïnvesteerd in margarine voor op brood onder de merknaam "Scripts Vrouwke" (wervende reclameleus: "Maar geen Pixelpond te veel hoor!"). Smerig, maar goedkoop. Wannamarius schijnt zijn brood nog steeds te besmeren met oude roomboter uit de tijd dat de boter nog gesmokkeld werd.

Het dorp Scriptdrecht werd in 1367 aan een doorwaadbare plaats aan het het in 1716 gecultiveerde Pixelrijnmoeras gesticht. Hier werd honderden jaren lang vee overgezet ten behoeve van de grote veemarkt te Pixelburg. Scriptdrecht heeft in tegenstelling tot Bitvoort en Pixelburg nooit stadsrechten verkregen en bleef behouden als een klein gezellig veehouders dorp.

Het kerkje van Scriptdrecht is een apart geval. Omwille de keuze van Bisschop Oechelt Roodbekven Subpixelerwaard tot het middelpunt van Nintendo verering te maken werd het Scriptdrecht verboden een eigen kerk te handhaven. Om toch een gebedshuis te hebben werd de toren opgetrokken met als excuses te dienen als brandwacht. Later werd het kleine middenschip er los bijgebouwd met als reden dat er een behoefte was aan een zeer luxe stal voor het net overgezette vee. Omdat beide gebouwen los stonden en totaal andere functies behelsden dan die van een kerk werd het bouwwerk gedoogt totdat het Scriptdrecht in 1887 eindelijk werd toegestaan
een eigen gebedshuis te bezitten. Het hooi werd van de koorbanken gehaald en inmiddels is er eenmaal daags een dienst.