De Commissie van Welstand en Monumenten

Hier, diep in Voxelveldse bossen, woont Bagu in zijn blokhut 't Bossekopske. Evenals de andere bosbewoners welke Pixelburg rijk is heeft Bagu een mistig verleden. Werkzaam als hoge functionaris bij Corop had hij op een zekere dag een beklemmende openbaring waarbij Bagu concludeerde dat materialisme de eeuwenoude humus van het kwaad was. Hij liet zijn huis in Polygoonsterloo voor wat het was en ging als bosdichter wonen in dit bescheiden optrekje.

Bagu leeft van het bos en gebruikt zijn "inspiritualisme" voor verhalen over het bos en de seizoenen. Hij schrijft zijn verhalen in het zand of kerft deze in de bast van eeuwenoude bomen die volgens hem een oerbron van levenskracht zijn. Vooral die laatste bezigheid lijkt funest te zijn: reeds 8 monumentale eiken zijn door schimmels en vergiftiging ten prooi gevallen nadat Bagu deze zijn "ode" had gebracht. De boswachterij probeert Bagu aansprakelijk te stellen voor deze ecologische ongelukken zodat ze hem van het perceel in kwestie kunnen verjagen met een gerechtelijk bevel.

We eindgen natuurlijk met een werk van Bagu:

Boomtoppen, licht ruisend tegen een voortjagende lucht.
Heidevelden, ontluikend in de late middagzon. De warmte gevangen in het zand.
Het lied van vogels verstomd, bij de komst van de nacht.
Roodborstje.