De Commissie van Welstand en Monumenten

In deze meer dan 300 jaar oude eikenboom kerfde Bosdichter Bagu het volgende stukje poëzie:

Voxelveld, ontsproten aan eeuwenoude oevers.
Als een deken van blad, gedrapeerd langs stad en land.
Oppert het bos zijn lied,
zo van,
twiedel,
twiedel,
twiet.
Kuifmees.

Hier, diep in Voxelveldse bossen, woont Bagu in zijn blokhut 't Bossekopske. Evenals de andere bosbewoners welke Pixelburg rijk is heeft Bagu een mistig verleden. Werkzaam als hoge functionaris bij Corop had hij op een zekere dag een beklemmende openbaring waarbij Bagu concludeerde dat materialisme de eeuwenoude humus van het kwaad was. Hij liet zijn huis in Polygoonsterloo voor wat het was en ging als bosdichter wonen in dit bescheiden optrekje.

Bagu leeft van het bos en gebruikt zijn "inspiritualisme" voor verhalen over het bos en de seizoenen. Hij schrijft zijn verhalen in het zand of kerft deze in de bast van eeuwenoude bomen die volgens hem een oerbron van levenskracht zijn. Vooral die laatste bezigheid lijkt funest te zijn: reeds 8 monumentale eiken zijn door schimmels en vergiftiging ten prooi gevallen nadat Bagu deze zijn "ode" had gebracht. De boswachterij probeert Bagu aansprakelijk te stellen voor deze ecologische ongelukken zodat ze hem van het perceel in kwestie kunnen verjagen met een gerechtelijk bevel.

We eindgen natuurlijk met een werk van Bagu:

Boomtoppen, licht ruisend tegen een voortjagende lucht.
Heidevelden, ontluikend in de late middagzon. De warmte gevangen in het zand.
Het lied van vogels verstomd, bij de komst van de nacht.
Roodborstje.

Het is boer Arf van Bezooden niet ontgaan dat Vector-op-Zoom ieder vakantie seizoen opnieuw volliep met dagjesmensen uit Pixelburg en omstreken welke allen komen genieten van de uitgestrekte heidevelden en woeste zandverstuivingen.

Boer Arf speelt hier handig op in door een camping bij zijn boerderij te initiëren. Hier kunnen mensen voor een laag-boeren tarief kamperen in een entourage van blatende schapen, mestgeur, modder en frisse buitenlucht.

Dat het op de nabij gelegen heidevelden naarstig kan spoken lijkt geen van de vakantiegangers te deren. "Die vieze vuile spoken struikelen toch over het wirwar aan scheerlijnen en haringen!" beweren de onverdroten kampeerders.

Vector-op-Zoom ligt sedert de oprichting van het buurtschap in 1855 overhoop met de gemeente Pixelburg over zijn status als dorp. Het gemeentehuis in Pixelburg wilt Vector-op-Zoom behouden als buurtschap onderwijl de inwoners van het gehucht zichzelf liever de status van dorp aanmeten.

Het relaas van de gemeente Pixelburg zijn de criteria welke eerder in 1825 zijn opgesteld: Een dorp behoort voorzien te zijn van een gebedshuis of een voor de plaatselijke economie van belang zijnde markt welke zijn: een vee-markt, een vis-markt of een groente en fruit markt.

Ondanks dat het aantal inwoners door de jaren heen gestaag bleef groeien en er zelfs sprake is van een aaneengesloten bebouwing blijft de gemeente Pixelburg bij zijn besluit van 1825.

Maar op 25 juni 1972 besloot stichting "Vector-op-Zoom als dorp heel gewoon" de centrale gemeente een koekje van eigen deeg te geven. Men besloot geheel volgens de kernen en dorpen wet van 1825 een wekelijkse markt op te zetten waarbij fruit en groenten een van de meest voorname handelswaren zijn.

Inmiddels ligt het verzoek tot dorps-waardering bij de gemeente Pixelburg welke, nu er voldaan is aan een van de criteria, toch genoodzaakt is de zaak Vector-op-Zoom te herzien.

Hier woont Piet, alias d'n zoef, met zijn vrouw Meeske Pollenhoven - Bolderveld. Piet staat bekend om zijn trage gang van spreken en handelen. Niets van dit heeft volgens Piet te maken met luiheid of een fysische afwijking. Welnee, het is Piet zijn grote levensexperiment om zo oud mogelijk te worden! Zo heeft hij in een onnavolgbare formule bepaald dat het mogelijk is 127 jaren oud te worden door simpelweg alles langzamer te doen.

Zijn vrouw Mees vind dit alles maar een grote berg onzin en heeft grote moeite zich aan te passen aan Piet zijn dagindeling welke bestaat uit lang uitslapen, uren badderen en de vaste wandelronde van vier uur over het 45 meter lange tuinpad. Piet ontkent het volgende feit in alle toonaarden, maar kort onderzoek in de familiebanden doet uitwijzen dat de naam Pollenhoven zijn oorsprong vind in Subpixelerwaard. Iets wat zijn "experiment" beter verklaart dan welke reden ook.

Enkele tanks der Pixelmacht staan klaar voor een paraatheid-oefening.

De ijsbeer is in het zomer en vakantieseizoen een populaire pleisterplaats voor vele wandelaars en fietsers na een lange tocht over de Voxelvelden. Op zinderende zomerdagen staan er lange rijen voor het heerlijke softijs of een snelle snack.

De zaak heeft voor Fred Sjek, familie van de beroemde Archibald Sjek, bepaald geen windeieren gelegd. Toch stapt Fred iedere dag gewoon op zijn Moeflon racefiets voor de rit naar de ijsbeer, een rit van drie-kwartier vanaf Bitvoort.

Fred staat bekend om zijn vele publiciteitsstunts welke opzien baren in Pixelburg en omgeving.

Zo ging Fred in de zomer van 1959, verkleed als ijsbeer, de Voxelveldse heide op om reclame te maken voor zijn toko. Dit leidde tot grote paniek onder de vele aldaar aanwezige dagjesmensen die direct de boswachter inschakelden om voor de vermeende 'ontsnapte ijsbeer' te waarschuwen.

Het kwam tot een treffen waarbij de boswachter vanaf grote afstand een schot hagel in Fred's achterwerk schoot. Nadat de zogenaamde ijsbeer wel erg duidelijk - auw, auw, auw- riep besloot men het vuur te staken, beseffende dat men hier met een verkleedpartij te maken had.

Na een bezoek aan Heinz Helmutt Frentzen ( en zijn pincet ) was het ergste leed alweer geleden, doch het ijsbeerkostuum blijft dit jaar in de kast.

Dit is de thuisbasis en oefenplaats van de 34e Afdeling Veldartillerie welke onder het directe bevel staat van luitenant-kolonel Janszoon Omker Huygens. Hier staat een keur aan materiaal op stand-by zoals de M115 houwitser, het gemechaniseerde anti-tankkanon "Achilles" alsmede enkele tientallen M-59's getrokken geschut.

De grote Voxelveldse zandverstuiving wordt gebruikt als een "long range practice area" ( NATO taal voor: een grote lege vlakte waar men naar believen op mag schieten ) om het artillerieonderdeel op het scherpst van de snede te houden en dan met name de schietkunsten van de heren 34 AfVa.

Om te voorkomen dat dagjesmensen en natuurliefhebbers vanaf de Voxelveldse heide onbenullig de schietvlakte oplopen is het gehele gebied met een robuust hekwerk omsloten. Tevens waarschuwt een rode, gestreken vlag, de argeloze vogelspotter voor het feit dat men aan het oefenen is en dat het hoogst onverstandig zou zijn over het hek heen te klimmen om toch dat ene ultieme shot van de zeldzame Porseleinhoen te verkrijgen.