De Commissie van Welstand en Monumenten

Jean Van Welkenhuyzen was een kranige twintiger toen den Duutsj in 1940 Pixelburg binnenvielen. Hij was opgeroepen geweest naar het front maar afgekeurd door zijn 8 tenen aan iedere voet.

Al snel begon hij het verzet te organiseren en slaagde erin om met talrijke acties de bezetter het leven zuur te maken: het kwijtspelen van de sleutels van de Miyamoto kerk waardoor alle kerkdiensten in de veel te kleine Hyrule kerk door moesten gaan, het strooien van zout bij vriesweer op de brug waardoor alle Duitse colonnes zware averij opliepen aan de remschijven, en zijn meesterwerk uit mei 1942: met medewerking van Groupe G belde Jean naar het grote depot van de Duitsers in Rotterdam, deed zich voor als een hoge officier van het Duitse leger en bestelde nieuwe uniformen (in maat XS) voor een batallion van 850 man, omdat een mottenplaag al hun uniformen had aangevreten. Hierdoor werd het budget voor het Duitse regiment in Pixelburg in één keer opgesoupeerd en kregen deze het de volgende jaren moeilijk om nog aan extra materiaal te komen. Door de complexe bureaucratie kon Jean hier ongestraft mee wegkomen.

Nu woont Jean aan de brug uit het centrum, en ondanks zijn gespannen relaties met zijn buur Van Merriënboer-Tak (van wie hij verdenkt dat ze Duitse collaborateurs waren) is hij niet van plan om ooit te verhuizen.